เกิดมาชาติหนึ่งเค้าว่า สร้างวัด สร้างโบสถ์ สร้างได้ก็สร้าง เพื่อบุญกุศลก่อเกิด สิ่งดีๆทำได้จงทำ ผลจะเป็นเช่นไรก็อย่าได้คำนึงนัก ขอเพียงแค่เกิดความสุข ความเปรมปรีดิ์ ในสิ่งที่ทำนั้นเป็นพอ
พ่อใครแม่ใคร ใครก็รัก ยิ่งทำให้ท่านๆมีความสุข สมหวังในบันปลายชีวิตได้จงรีบทำ ผมไม่ได้พูดเพื่อสอนสั่งใดๆ แต่อยากให้ทุกๆท่านตระหนักถึงเรื่องนี้ คุณทำให้ใครมีความสุขได้ทั้งโลก แต่จงอย่าลืมสองท่านนี้ คือ พระใกล้ตัว ที่ท่านได้มอบความสุขให้กับเรามาเกือบทั้งชีวิตของพวกท่าน ... พ่อ กับ แม่
ผมไม่ได้มีชีวิตที่โรยด้วยกลีบดอกลิลลี่ที่สวยงาม ก็คงเหมือนกับหลายๆคนที่กำลังรอคอยโอกาสของชีวิต ... ผมทำงานช่วยที่บ้านตั้งแต่ผมมีศักยภาพ และ เห็นพวกท่านเหนื่อยมานาน จนมาวันนี้ผมอยากให้ท่านพัก และใช้ชีวิตที่เหลือโดยไม่ต้องเหนื่อยเหมือนเมื่อก่อน ผมถามท่านว่าอยากจะมีบ้านอยู่ไหน ท่านบอกว่าอยากจะกลับบ้านไปอยู่ต่างจังหวัด คือถิ่นที่พ่อผมเกิด และ โตที่นั่น พ่อผมอยากจะกลับไปอยู่ใกล้กับญาติพี่น้องของแก ผมเข้าใจถึงความอุ่นใจ และสุขที่ได้ไกล้กับพี่กับน้อง ในถิ่นที่เกิด
ผมตกลงตามนั้น มันเป็นความต้องการของท่านผมก็ตามใจ ผมคิดถึงตอนเด็กๆผมอยากได้ของเล่น บางครั้งผมทราบว่าท่านไม่ค่อยมีเงินแต่พวกท่านก็หาซื้อมาให้ คือ อยากเห็นผมมีความสุข ผมยังจำได้เสมอมา ท่านบอกต้องการมีบ้านที่นั่นผมก็ไม่ขัดทั้งๆที่ผมอยากจะมีบ้านในกรุงเทพ การกู้เงินซื้อบ้านในชีวิตคนเราอาจจะมีได้แค่ครั้งเดียว...
